Ákall til Indlands um að stöðva aftökur

Prentaðu út bréf til indverskra stjórnvalda

Segjum nei við dauðarefsingunni

Í ár, í tilefni sex ára afmælis alþjóðadagsins gegn dauðarefsingunni kalla Amnesty International og alþjóðabandalagið gegn dauðarefsingunni (World Coalition against the Death Penalty (WCADP)) eftir því að bundinn verði endi á aftökur í Kyrrahafshluta Asíu.

Amnesty International og WCADP beina athygli sinni nú að sex ríkjum. Indland, Suður-Kórea og Tævan voru valin vegna þess að þar hafa orðið framfarir í átt að afnámi dauðarefsingarinnar. Áhyggjur af notkun dauðarefsingarinnar í Japan, Pakistan og Tævan urðu til þess að þau lönd voru valin. Þessi aðgerð beinir athyglinni eingöngu að Indlandi..

Frá 10. október 2003 hafa landsstofnanir, alþjóðastofnanir og frjáls félagasamtök tekið höndum saman gegn dauðarefsingunni og til að minna heiminn á að baráttan fyrir afnámi dauðarefsingarinnar er alþjóðleg.

Frá upphafi alþjóðadagsins hafa hundruð átaksverkefna verið skipulögð í yfir 60 ríkjum í fimm heimsálfum. Haldnar hafa verið kappræður, tónleikar, blaðamannafundir, mótmælagöngur, undirskriftasafnanir og fræðslu- og menningarviðburðir.

Nú hafa 137 ríki afnumið dauðarefsinguna í lögum eða í framkvæmd. Sextíu ríki leyfa dauðarefsinguna, oftast sem refsingu til handa þeim hafa verið dæmdir fyrir morð. Vitað er að minnsta kosti 1.252 einstaklingar voru teknir af lífi í 24 ríkjum árið 2007. Raunverulegar tölur eru örugglega hærri. Þegar horft er nánar á tölurnar sést að 88 prósent aftakanna fóru fram í Kína, Íran, Sádi-Arabíu, Pakistan og Bandaríkjunum.

Asía á enn aftökumetið. Tuttugu og sjö ríki hafa afnumið dauðarefsinguna í lögum eða framkvæmd meðal Kyrrahafsríkja Asíu. Filippseyjar og Cook-eyjar bættust síðast í hóp þeirra ríkja sem afnumið hafa dauðarefsinguna. Filippseyjar afnámu dauðarefsinguna 2006 og Cook-eyjar 2007.

Að minnsta kosti 100 manns voru dæmdir til dauða á Indlandi árið 2007, þó að enginn hafi verið tekinn af lífi það ár. Ein aftaka fór fram í landinu árið 2004, en annars hefur enginn verið tekinn af lífi í landinu síðustu 10 ár. Að minnsta kosti tveir einstaklingar hafa fengið dauðadóm sinn mildaðan árið 2008.

Skylt er að dæma til dauða á Indlandi fyrir ýmsar sakir, þar á meðal vegna fíkniefnabrota. Þrátt fyrir úrskurð hæstaréttar landsins frá 1980 þar sem segir að einungis beri að dæma fólk til dauða í algjörum undantekningartilvikum virðist dómskerfið sýna geðþótta og mismunun í réttarhöldum þar sem fólk er dæmt til dauða.

Fátækir sakborningar njóta oft ekki fullnægjandi lögfræðiaðstoðar. Meðal þess sem gerð hefur verið athugasemd við í dauðarefsingarmálum er að lögfræðingar hafa hunsað lykilstaðreyndir um andlegt vanhæfi og láðst að véfengja fullyrðingar um að sakborningar hafi verið yfir 18 ára aldri þegar glæpurinn var framinn, þrátt fyrir sannanir fyrir hinu gagnstæða.

Dauðadómar hafa verið felldir yfir fólki sem gætu hafa verið börn þegar glæpurinn var framinn og geðveiku fólki. Einnig hafa menn áhyggjur af þeirri staðreynd að Indland hefur rýmkað heimildir til dauðarefsingar með ýmsum sérlögum eftir að Indland gerðist aðili að alþjóðasamningnum um borgaraleg og stjórnmálaleg réttindi árið 1979.

Dauðadæmdir fangar geta þurft að bíða í mörg ár meðan mál þeirra eru skoðuð. Ríkisstjórn Indlands upplýsir ekki hve margir einstaklingar hafa verið teknir af lífi og hve margir bíða aftöku um þessar mundir. Aftökuaðferðin á Indlandi er henging. Indland hefur dregið úr aftökum síðustu tvo áratugina.

Amnesty International og WCADP hafa þá trú að nú sé lag til að færa Asíu nær afnámi dauðarefsingarinnar. Amnesty International hvetur þess vegna ríkisstjórn Indlands til að hætta aftökum þegar í stað og hefja undirbúning að afnámi dauðarefsingarinnar í samræmi við ályktun allsherjarþings nr. 62/149.

Prentaðu út og sendu bréf til forseta Indlands